บทที่ 171 การเผชิญหน้า

เสียงหัวเราะของฉันก้องสะท้อนอย่างประหลาดอยู่ภายในห้องขังในเช้าวันนั้น ผนังบาง พื้นชื้นแฉะ แสงไฟกะพริบหรี่ และกลิ่นน่าขยะแขยงที่ดูเหมือนจะฝังแน่นอยู่ในอากาศไปตลอดกาล

ฉันหัวเราะอีกครั้ง

ไม่ใช่เพราะที่นี่มีอะไรน่าขัน

ไม่มีเลย

ฉันหัวเราะเพราะฉันรู้บางอย่างที่พวกน่าสมเพชพวกนี้ไม่มีวันรู้ ฉันจะไม่ตายอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ